Siostry Misjonarki Chrystusa Króla

dla Polonii Zagranicznej

Zgromadzenie Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej wyrosło z duchowych i kulturalnych potrzeb polskich emigrantów.

Założył je w 1959 roku Sługa Boży Ojciec Ignacy Posadzy. Dom Główny mieści się w Poznaniu - Morasko. Tam w czasie formacji w postulacie i nowicjacie siostry przygotowują się do złożenie ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz do pracy apostolskiej w kraju i za granicą. Obecnie ze swoją posługą docierają siostry do Polaków w Anglii, Białorusi, Niemiec, Włoch, Węgier, USA, Kanady, Brazylii i Australii.

Misjonarka swoją posługę traktuje jako służbę Bogu w bliźnich. Konkretną formą apostolatu jest modlitwa i wszelkiego rodzaju prace, jakie spełnia. Misję Zgromadzenia pełnią siostry przez całe życie niezależnie od miejsca i rodzaju pracy. Wszystko cokolwiek czynią składają w ofierze za polskich emigrantów. Siostry starają się być znakiem Chrystusa we współczesnym świecie przez swoją postawę, strój zakonny, codzienną modlitwę i wykonywaną pracę.

Pierwsze dwie misjonarki przybyły do parafii Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie 21 sierpnia 1996 roku. Kilka dni później dołączyły następne dwie by od 1 września w pełnym składzie podjąć pracę na nowej placówce. Siostry podjęły prace zakrystianki, organistki i katechetek. Z czasem doszła siostra do pracy charytatywnej a nie ma siostry organistki. Siostry oprócz konkretnej pracy otaczają wszystkich parafian swoją modlitwa powierzając Bogu wszystkich wśród których żyją i pracują.

Obecnie warszawska wspólnota misjonarek składa się z czterech sióstr. Przełożoną wspólnoty jest s. Anna M.

Siostra Zofia oraz Siostra Ania M. uczą religii w Szkole Podstawowej nr 120 oraz przedszkolu.

W naszej parafii istnieje schola dziecięca "Źródełka". Podczas każdej Mszy świętej niedzielnej o godz.11.30 (jest to Msza dla dzieci), czynnie w niej uczestniczy. Opiekunem jest s. Zofia i to właśnie z nią spotykają się dziewczęta we wtorki o godz. 16:00 w sali za zakrystią, aby przygotować piosenki, które będą śpiewane w niedziele na naszej Mszy świętej dziecięcej. Do zespołu może należeć każdy, kto chce śpiewem i radością wychwalać Pana Boga, dobrze spędzić czas i poznać nowe osoby. Zapraszamy: "Kto śpiewa dwa razy się modli".

"Maryjo, Matko i Królowo nasza, bądź przy nas zawsze, a szczególnie w czasie spotkania... " Słowami tej modlitwy rozpoczynamy spotkanie BIELANEK. Do tej grupy parafialnej należą dziewczynki w wieku dowolnym, które swoją obecnością uświetniają procesje Eucharystyczne - sypią kwiatki. Każdego roku 8 grudnia, ma miejsce uroczyste przyjęcie nowych Bielanek, pozostałe odnawiają swoją przysięgę złożoną Panu Bogu i Matce Bożej i proszą, aby nadal mogły czuć się potrzebne w parafii i być wzorem dla innych. Spotkania są okazją do pogłębienia wiary i wiedzy o Panu Bogu. Tradycją jest, że dziewczyny same wykonują pierniki, które w grudniu wraz z siankiem na stół wigilijny, sprzedają naszym parafianom. Bielanki uczestniczą w spotkaniach świątecznych dla ludzi starszych i chorych z naszej parafii. Dla nich również wykonują drobne upominki i razem ze scholą "Źródełka" śpiewają piosenki. Do tradycji należy także wspólny wakacyjny wyjazd w jakiś piękny zakątek naszej Ojczyzny.

Siostra Anna J. swoją troską i posługą otacza chorych, starszych i samotnych parafian. Pod swoją opieką ma ponad 50 osób. Codziennie można ją zobaczyć jak spieszy z odwiedzinami by wysłuchać, wesprzeć duchowo, pocieszyć czy po prostu obdarzyć uśmiechem i rozweselić. Jeśli jest taka potrzeba pomaga w załatwianiu różnych spraw: jak lekarz, apteka czasami zakupy. Dzięki pomocy dobrych i ofiarnych ludzi organizuje małe paczki z okazji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, które są nie tylko wielką radością dla jej podopiecznych ale są też dużą pomocą. Wrażliwe serce siostry charytatywnej mówi naszym samotnym i starszym parafianom, że nie są sami, ale należą do parafialnej rodziny gdzie są ludzie, którzy o nich myślą i pamiętają. Do tradycji już należą spotkania organizowane dla nich z okazji dnia Chorych, wigilii i świąt wielkanocnych. Jest to okazja nie tylko do wspólnej Mszy świętej ale też radosnego spotkania przy herbacie i ciastku.

Praca zakrystianki w parafii - w tym roku jest nią s. Małgosia - jest zajęciem najmniej widocznym na zewnątrz, jednak jego skutki odczuwają na sobie wszyscy uczestnicy nabożeństw, choć zazwyczaj nie zdają sobie z tego sprawy. Zadaniem siostry jest bowiem troska o estetyczny wygląd kościoła, przede wszystkim prezbiterium, czyli miejsca najważniejszego we wszelkich uroczystościach kościelnych. A to oznacza, że do jej obowiązków należy m.in. przygotowanie niezbędnych sprzętów liturgicznych na Msze św. i nabożeństwa, troska o szaty liturgiczne, układanie bukietów ze świeżych kwiatów. Najogólniej mówiąc musi czuwać nad całością, żeby przypadkiem nikomu nic nie zabrakło.